استيجارى تمام را در سفر تمام مىكند وقصر را قصر ، چنان كه عكس را هم به عكس مىكند . واما سفر معصيت ، پس هر چند روزه در آن جايز است ونماز تمام است ، لكن سفر معصيت ، فسق است وأجير بايد عادل باشد . هرگاه مستأجر با علم به معصيت وفسق أجير كرد ، در صحت آن اشكال است ، واما هرگاه مستأجر به اعتقاد عدالت داده وأو را در نزد خود وخدا معصيت كرده ، نماز صحيح است وروزه صحيح است . 194 - سؤال : نظر به حديث توقيع ( 1 ) صاحب الزمان ( ع ) هر گاه كسى دو ركعت نماز عصر كرده باشد وجزم كند كه نماز ظهر را دو ركعت كرده ، هرگاه منافى بين الصلاتين به عمل نيامده مىتواند عدول كند واين دو ركعت را تتمه ظهر قرار دهد وثانيا نماز عصر را بكند ؟ آيا در اين صورت جايز است كه بالمرة دست از دو ركعت ظهر بردارد وعدول كند به نيت ظهر وهمين نماز را تمام كند وبعد از آن ، نماز عصر را بكند يا نه ؟ جواب : كسى كه عمل به اين حديث مىكند جايز نيست كه چنين كند ، بلكه به مقتضاى حديث عمل كند واظهر در نزد حقير ، اين است كه عمل به اين حديث شريف جايز است وأدله عدول ( بر فرض تسليم كه شامل چنين جايى باشد ) مخصص ( 2 ) است به اين حديث شريف . 195 - سؤال : هر گاه كسى نماز ظهر وعصر را بكند وجز كند كه يكى از آنها را سه ركعت كرده است چه كند ؟ جواب : ظاهر اين است كه لازم است كه هر دو نماز را اعاده كند واصالت تأخر حادث كه سهو است معارض است به اصالت تأخر وجود ركعت رابعه ، با وجود اين كه مىگوييم در اينجا كه هيئت تركيبية موجود شده در خارج ، يكى زايد ويكى ناقص وهر دو حادثند وأصل در آنها مساوى است وقول به اين كه ظاهر فعل مسلم مرجح است ، يعنى اينكه ظاهر اين است كه تا ظهر را تمام نكرده منتقل به عصر نشده ، معارض است به اينكه تا عصر را تمام نكرده سلام نداده ، با وجود اين كه منع مىكنيم ظهور را بعد از يقين به سهو .

--> 1 : وسائل : ج 5 ص 325 باب حكم من دخل في العصر . . . ، ح 1 . 2 : كلمه " مخصص " با صيغه اسم مفعول است .